و کسانی هستند که می بخشند و از رنج و لذت فارغ هستند و سودای فضیلت و تقوا نیز در سر ندارند ،همچون درخت عطر آگین « مورد » که در دره ای دور شمیم جان پرورش را به هر نفس به دست نسیم می سپارد . خداوند با دستهای چنین بخشندگانی با آدمیان سخن می گوید و از پشت چشم آنان بر زمین لبخند می زند .

« جبران خلیل جبران »

اما هیچ کس فکر نکرد که شاید من یک گل کاشته باشم.

ارنستو چگوارا

و به  شناخت نسبی دست پیدا میکنه ، آدمهارو میشناسه بین آنها فرق می زاره .

نمی خواستم به هیچکدوم از اینا اشاره کنم فقط می خواستم  یک سوال کنم .؟

چرا آدما با در کنار هم بودن باز هم احساس تنهایی می کنن؟

فکرم درگیره، ولی نه اینکه ندونم چی می خوام بگم، اینکه چه جوری بگم .

از اینکه این حسی که من دارم چقدر از آدما دارن ؟ چقدر از آدما درگیر این تنهایین؟

همیشه با خودم در مورد این مسئله که فکر می کنم یاد این جمله دکتر شریعتی می افتم که می گه گسترده تر از عالم تنهایی من عالمی نیست .

خیلی سخته آدم بفهمه کجای این تنهایی . خیلی سخته آدم بفهمه این بزرگان چقدر تنها بودن ؟

نمی خوام بگم خودمو دارم با دکتر شریعتی مقایسه می کنم فقط به جمله ایشان فکر میکنم.

در پایان به عقیده من هر چیزی یک مرزی داره ، مرز تنهایی کجاست ؟

هر کس به اندازه فهم خودش احساس تنهایی می کنه !

مثل ترکی

مثل سوئدی

پسرک با تعجب به مداد نگاه کرد و چیز خاصی در آن ندید:
- اما این هم مثل بقیه مداد هایی است که دیده ام.
- بستگی داره چطور به آن نگاه کنی، در این مداد پنج صفت هست که اگر به دست بیاوری برای تمام عمر به آرامش می رسی؛
صفت اول: می توانی کارهای بزرگ انجام دهی، اما هرگز نباید فراموش کنی که دستی وجود دارد که هر حرکت تو را هدایت می کند. این دست، خداست که همیشه تو را در مسیر اراده اش حرکت می دهد.
صفت دوم: باید گاهی از آنچه می نویسی دست بکشی و از مداد تراش استفاده کنی. این باعث می شود مداد کمی رنج بکشد اما آخر کار، نوکش تیزتر می شود و اثری که از خود به جای می گذارد ظریف تر و باریک تر. پس بدان که باید رنج هایی را تحمل کنی که باعث می شود انسان بهتری شوی.
صفت سوم: مداد همیشه اجازه می دهد برای پاک کردن یک اشتباه، از پاک کن استفاده کنیم. بدان که تصحیح یک کار خطا، کار بدی نیست. در واقع برای اینکه خودت را در مسیر درست نگهداری، تصحیح خطا مهم است.
صفت چهارم: چوب یا شکل خارجی مداد مهم نیست، زغالی اهمیت دارد که داخل چوب است. پس همیشه مراقب باش درونت چه خبر است.
و سر انجام پنجمین صفت مداد: همیشه اثری از خود به جای می گذارد. هر کار در زندگی ات می کنی، ردی به جای می گذارد. پس سعی کن نسبت به هر کار می کنی، هشیار باشی وبدانی چه می کنی.

«پائولو کوئیلو»

امام علی (ع)

دکتر علی شریعتی

با تشکر از سایت :

http://mymehdy.com/?p=237&cpage=1#comment-25

حالا فرض کنید اگه اون رو به هر دلیلی به یکباره از شما بگیرن و یا از دست بدید. اون موقع چه کار می کنید?

باز هم زندگی ادامه داره؟

با شهامت می گم که زندگی واقعی شما تازه از اون موقع شروع می شه!

HaMed