فکور

تاريخ ، فلسفه ، ادبيات
کاش آدم ها می دانستند

کاش آدم ها می دانستند که در هر دیدار، یک تکه از یکدیگر را با خود می برند…

عده ای فقط غم هایشان را به ما می دهند.

و چقدر اندک هستند آدم های سخاوتمندی که وقتی به خانه بر می گردی می بینی تکه شادی هایشان را در مشت های تو جا گذاشته اند…

هیچوقت نگذار کسی از پیش تو برود، مگر آنگه که امیدوارتر و شادتر از زمانی باشد که پیشت آمده بود…

 

۳ Responses to “کاش آدم ها می دانستند”

  1. مهدیه گفت:

    مرسی حامد جان
    مطمئنا در مورد شما بیشتر صدق میکنه دوست خوبم
    شاد و موفق زیوی

  2. مهدیه گفت:

    بسیار زیبا بود
    براستی کم اند آدم هایی که غبار غم از زندگی و چهره دیگران می شویند و شادی هدیه می دهند

Leave a Reply

فكور در :

آمار

ديدگاههاي اخير

  • HaMed: کار خوبی کردی...
  • HaMed: با ذکر منبع بله...
  • HaMed: چه اسم های جالبی گذاشتین. به نظر منم خاص هستن...
  • بهناز زیرکی فرد: اسم دخترای من الیزه و دزیره هست بعد از خوندن داستانش عاشق ش...
  • کیوان: به نظر من منظور نیچه این بوده که این موضوع یک راز سر به مهر ...