فکور

تاريخ ، فلسفه ، ادبيات
همه دینشان مردی و داد بود (فردوسی)

در این خاک زر خیز ایران زمین

نبودند جز مردمی پاک دین

همه دینشان مردی و داد بود

کزان کشور آزاد و آباد بود

بزرگی به مردی و فرهنگ بود

گدائی در این بوم و بر ننگ بود

از آن روز دشمن به ما چیره گشت

که ما را روان و خرد تیره گشت

از آن روز این خانه ویرانه شد

که نان آورش مرد بیگانه شد

بسوزد در آتش گرت جان و تن

به از بندگی کردن و زیستن

اگر مایه زندگانی بندگیست

دو سد بار مردن به از زندگیست

فردوسی

One Response to “همه دینشان مردی و داد بود (فردوسی)”

  1. behzad گفت:

    عالی بود حال کردم
    عاشق ای شعرشم

Leave a Reply

فكور در :

آمار

ديدگاههاي اخير

  • بهزاد: با سلام،اقا من وقتی یاد این عربها مخصوصا عراق و عربستانو و ا...
  • دان۶: تاریخ ترکمنها بیش از ۱۰۰۰۰ساله کتیبه اوزون درسلسله ی گوک تور...
  • ترکمن صحرا: یاشاسین تورک وتورکمنلر...
  • محمد: از هر دستی بدی از همون دستم میگیری...
  • HaMed: کار خوبی کردی...