فکور

تاريخ ، فلسفه ، ادبيات
نوشته ای کوتاه

دل تنگم چه می خواهی از این جان فرسوده ؟ که دنیا و شر و شورش یکدم نیاسودم.

دل از بحر جان چه می خواهی ؟

جسم فرسوده ام توان یاری ندارد تاب بی دلی ندارد.

خسته از زمان اکنون بی تو ، بی خدا تنها در کویر گم کرده راه زندگی به جستجو…………

و اکنون در حسرت روزهای گذشته و رفته و تنها افسوس آن بر جای مانده و تنها حسرت.

و امروز سوخته در حسرت دیروز و فردا در حسرت امروز.

 دگرخسته شده ام و به فردا می اندیشم ، فردایی روشن.

و تنها گواهی آن در دل است پس با امید و بی تو اما با خدا.

 

 نوشته شده توسط : رامین

Leave a Reply

فكور در :

آمار

ديدگاههاي اخير

  • بهزاد: با سلام،اقا من وقتی یاد این عربها مخصوصا عراق و عربستانو و ا...
  • دان۶: تاریخ ترکمنها بیش از ۱۰۰۰۰ساله کتیبه اوزون درسلسله ی گوک تور...
  • ترکمن صحرا: یاشاسین تورک وتورکمنلر...
  • محمد: از هر دستی بدی از همون دستم میگیری...
  • HaMed: کار خوبی کردی...